Kill your darlings.

De Theaterschool, Regie Opleiding, fourth year, Amsterdam, the Netherlands

REVIEW door CHARLOTTE LEMSTRA 

Kill your darlings. Een uitspraak die onder schrijvers vaak de revue passeert. Het is ook moeilijk: schrappen. Hoe lastig het ook is om afstand te doen van je darlings, het komt de inhoud vaak ten goede. Ook bij de voorstelling The Pillowman drong deze term zich aan mij op. Want: de prachtige, mysterieuze sfeer van eerste deel (voor de pauze), wordt ondermijnd in het laatste uur van The Pillowman.

‘Ik herinner me niet dat ik je heb gezegd een stel kinderen af te slachten,’ zegt de schrijver Katurian tegen zijn geestelijk gehandicapte broertje Michal, terwijl hij zijn woede onderdrukt. ‘Wilde even checken of de verhalen niet iets te ver gezocht waren,’ antwoordt Michal. Midden in een verhoorkamer spat de liefde van Katurian voor zijn broertje uiteen. Hij blijkt een kindermoordenaar te zijn. Maar het brein achter deze moorden is eigenlijk niet hijzelf, maar zijn grote schrijvende broer. De gruwelijke, bizarre verhalen van Katurian zijn tot leven gekomen in het hoofd van Michal. Als het naleven van een recept, pleegde Michal de moorden.

Getuige van het verhoorproces, dat ben je tijdens The Pillowman. Getuige van marteling en psychische kwelling door twee detectives die de bekentenis op de moord van een doofstom meisje uit de schrijver proberen te trekken. De verhoorkamer, die doet denken aan een slachtplaats voor vee met zijn witte tegels, het afvoerputje en de steriele tafel, wordt omringt door stront.

De kunstenaar wordt door het slijk gehaald. ‘Wij executeren graag schrijvers,’ zegt detective Tupolski ironisch, maar op een dodelijk serieuze toon.

Tot op het moment van de ontknoping – wie is nou de échte moordenaar? – wordt de spanning op een genuanceerde manier opgebouwd, waarbij grappige momenten zich afwisselen met rillingen over je rug. Een tragisch verhaal waarbij je je soms betrapt op ontroering. Komt dat door de onwetendheid van het geestelijk gehandicapte broertje? Of door de onschuldig lijkende schrijver?

Kill your darlings. Het gedeelte voor de pauze biedt een uitdagende ruimte voor je eigen verbeelding en je eigen vragen. Maar het tweede deel van The Pillowman voelt een beetje dubbelop, waarin als het ware je eigen verbeelding wordt uitgespeeld. Vooral vóór de pauze is dit een prachtig rond stuk, waarbij alle puzzelstukjes van het verhaal al op zijn plek zijn gevallen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s