Interview Tim Persent, door Elien van Riet

Van A,B naar C is de joke van de laatste century

Hij heeft alles in huis om een interessant (inter)nationaal dansprogramma in elkaar te zetten. Tim Persent is geboren in Zuid-Afrika en woonde in Zambia, Engeland en Nederland. Hij heeft een klassieke balletopleiding en jaren ervaring als vaste danser bij de Rotterdamse Dansgroep. Hij is nu freelance danser en artistiek leiden Dans van het ITsfestival. Elien van Riet stelt hem op de valreep van het einde van ITs een paar vragen.

Wat valt je op aan de nieuwe generatie choreografen?

Dat ze goed bezig zijn. Kijk bijvoorbeeld naar de loopbanen van Arno Schuitemaker of Simone Truong. Die vind ik spannend. Vroeger hadden gezelschappen plaatsen voor gastchoreografen. Tegenwoordig nemen ze veel minder risico. Laat ik het maar niet hebben over het veel te kleine aantal plekken bij danswerkplaatsen. Jonge makers moeten dus vechten. Dat geeft ook ruimte om zichzelf te profileren. Ze moeten leren ondernemen.

Zijn er binnen de scholen nieuwe ontwikkelingen?

They’re breaking up the walls. Onder de studenten zie je datt Het het gebruik van multimedia en tekst steeds meer voorkomt, de boundaries are blurring. Het is minder heilig, veel meer mag en moet gebeuren. Je moet ook kunnen improviseren. Het is minder zwart/wit dan vroeger. Ik vind het jammer dat er zo weinig choreografen muziek gebruiken. Alma Söderberg is één van de weinigen.

Hoe vertaalt zich dat naar het vertellen van een verhaal op het podium?

Men is niet langer geïnteresseerd in het vertellen van een verhaal. Dat is de joke van de laatste century. Het gaat niet langer om het vertellen van een verhaal dat van A,B naar C. De jonge choreografen worden zich steeds meer bewust van dramaturgie.  zijn allemaal filosofische ontwikkelingen die zich afspelen binnen het theater.

Vind je het belangrijk dat ze zichzelf in de context plaatsen van de moderne dans?

Ja, maar ook hoe ze reageren op tendensen uit de samenleving. Het is interessant om de maatschappij vanuit hun perspectief te zien. Community speelt op dit moment een grote rol. In een aantal stukken zie je letterlijk hoe ze dans tussen de mensen zetten. Dan zie je een saamhorigheid die je eerder niet zag.

Op het ITs zijn voornamelijk premières te zien waarin de nieuwe generatie moderne- en eigentijdse dans zich aankondigt. Hoe ga je dan te werk in de selectie?

De deadline voor het eigen werk was 1 april. Diegene die door de selectie zijn gekomen, waren te zien op Makers Present Dance. Dit is een reflectie van mijn keuze. Ik kan het leuk vinden, maar de jury of het publiek kan hier heel anders over denken. Als ik eerlijk ben, vind ik dit een van de spannendste delen van mijn werk hier, omdat dit mijn responsibility is. Ik heb veel plezier in het zoeken van mensen die op het Its een prijs kunnen winnen.

Waar let je op bij de aankomende choreografen?

Ik kijk altijd als eerste letterlijk naar het gebruik van het lichaam. Ik let niet zo zeer op de manier waarop ze het lichaam gebruiken, maar hoe zij het lichaam in de ruimte arrangeren. Daarnaast kijk ik naar muzikaliteit. Er moet iets zijn dat opvalt: een vraag, iets van ‘oh?’ Verder is het belangrijk dat ze een eigen geluid hebben. Ik zie instinctief of iets goed is en probeer dit dan uit te leggen. Soms is het lastig te vertellen waarom iets gewoon werkt.

Het ITs viert zijn 20 jarig jubileum. Jouw kado is het op touw zetten van een wisselwerking tussen de verschillende scholen door pas afgestudeerde choreografen te laten werken met studenten. Hoe heeft dit uitgepakt?

De pas afgestudeerde choreografen hebben vaak nog een sterke band met hun school. Als ze dan met studenten van een andere school gaan samenwerken, ontstaat een dialoog tussen de verschillende opleidingen. Zo ging Fontys naar CODARTS en vice versa, Artez ging naar MTD Amsterdam en SNDO naar Artez. Jonge pas afgestudeerden makers kregen de opdracht samen te werken met de studenten. Door de wisselwerking tussen de verschillende scholen hoeven we niet zo bang meer te zijn voor elkaar. ITs is ook een plek waar een hoog risico in zit.

Hoe zou je de dans op het ITs verder willen ontwikkelen?

Ik wil echt dans uit Afrika hier laten zien. alleen omdat ik daar ben geboren, maar ook omdat daar veel high quality community art is. Maar ik wil ook studenten uit China, en uit Amerika. Het internationale aspect zou ik verder willen ontwikkelen. Dit is natuurlijk ook een kwestie van geld. En meer publiek trekken natuurlijk. Het gaat goed, maar het kan beter.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s